Merhaba, artık yalnızım. Hem de aşırı yalnızım. 1 seneden fazla oldu ama şu sıralar yalnızlığımı hatırlayıp hiçbir şey yapasım gelmiyor. Mesela en kötü içki içip beni kollicak adam bile yok. Sonra "merhaba" yazacağım arkadaşım bile yok. Beraber oyun oynayacağım arkadaşım yok yani… Arkadaşım yok aq. Bir de bunu hatırlayınca daha kötü hissediyorum. Harbi hayat sıktı. Sanki hiç sevgilim olmayacak gibi de hissetmeye başladım. Şu ana kadar olmadı. 3-4 kişiye teklif ettim, tahmin ettiğiniz gibi red yedim. Osmanlı çöküşü yaşadım aq ben hayatımda.
Ama eskiden ağlardım. Şimdi ise "siktiret" diyorum. Ağlayınca arkadaşın mı olacak diyorum. Aslında 1 mesaj yeter, "merhaba" yazacak kişi… ETS2 oynuyorum, Crâck; online giremiyorum. Orada bile yalnızım amk. Gece 12 gibi 4000 km yük aldım, sabaha kadar oynadım ara vermeden. +0 kamerasını kullanmadan. Yazdıkça yazasım var. Büyük ihtimalle çok doluyum biliyorum. Bu yazı hayvan gibi cringe ama içimi dökmem lazım. Kağıda yer kalmamış. 600 sayfalık defter aldım 2-3 hafta önce, bitmiş. Neyse, okuduğunuz için teşekkürler
Ama eskiden ağlardım. Şimdi ise "siktiret" diyorum. Ağlayınca arkadaşın mı olacak diyorum. Aslında 1 mesaj yeter, "merhaba" yazacak kişi… ETS2 oynuyorum, Crâck; online giremiyorum. Orada bile yalnızım amk. Gece 12 gibi 4000 km yük aldım, sabaha kadar oynadım ara vermeden. +0 kamerasını kullanmadan. Yazdıkça yazasım var. Büyük ihtimalle çok doluyum biliyorum. Bu yazı hayvan gibi cringe ama içimi dökmem lazım. Kağıda yer kalmamış. 600 sayfalık defter aldım 2-3 hafta önce, bitmiş. Neyse, okuduğunuz için teşekkürler
