Zarri
Gold Üye
- Katılım
- 3 Ara 2021
- Mesajlar
- 415
- Beğeniler
- 113
ölüm döşeğindeki ihtiyar oduncu, ormandaki evinde son anlarını geçirirken mirası paylaştırmak için 3 erkek evladını yanına çağırmış.
- çocuklar benden geriye sizler varsınız ve size bırakabileceğim tek şey de şu kesenin içindeki bin altın. şimdi size sorum şu, bunları size allah'ın adaletiyle mi, insanlığın adaletiyle mi dağıtayım?
çocuklar şaşırmış, birbirlerinin yüzüne bakıp kafalarını onaylayar şekilde sallayarak ağız birliğiyle, allah'ın adaletiyle demişler.
-peki demiş baba ve büyük oğlan kalsın diğerleri çıksın diyerek devam etmiş. hayırsızsın, işe yaramazsın ama ilk evlatsın deyip kesedeki bin altının 700-800'ünü vermiş.
gözleri faltaşı gibi açılan büyük oğlan altınları alır almaz arkasına bakmadan kaçıp gitmiş. diğer çocuklar dışardan ne olup bittiğini anlamaya çalışırken ihtiyar oduncu ortanca oğlanı çağırmış.
-ortancam benim, bana dert getirmedin ama bir hayrını da görmedim demiş ve kesedeki geri kalan altınların hepsini vermiş. ortanca aldıklarına bakmış. kendinden çok daha fazla alan abisi var ama öte yandan hiç alamayacak kardeşi de var. başını eğip, sessizce gitmiş.
-son olarak gel bakalım ufak oğlum demiş ihtiyar. evin en ufağıydın ama elim ayağım en hayırlısıydın deyip git kesedekileri al demiş.
küçük oğlan elini atmış keseye ki bir tane bile altın yok. üzgün, şaşkın bir şekilde ilk defa bu kadar öfkeyle
- altın maltın yok burda, demiş.
ihtiyar bunun üzerine zorla doğrulup, ben size allah'ın adaletiyle mi, insanlığın adaletiyle mi dağıtayım dedim, siz seçtiniz.
iyice dellenen küçük oğlan,
-senin ben...
- çocuklar benden geriye sizler varsınız ve size bırakabileceğim tek şey de şu kesenin içindeki bin altın. şimdi size sorum şu, bunları size allah'ın adaletiyle mi, insanlığın adaletiyle mi dağıtayım?
çocuklar şaşırmış, birbirlerinin yüzüne bakıp kafalarını onaylayar şekilde sallayarak ağız birliğiyle, allah'ın adaletiyle demişler.
-peki demiş baba ve büyük oğlan kalsın diğerleri çıksın diyerek devam etmiş. hayırsızsın, işe yaramazsın ama ilk evlatsın deyip kesedeki bin altının 700-800'ünü vermiş.
gözleri faltaşı gibi açılan büyük oğlan altınları alır almaz arkasına bakmadan kaçıp gitmiş. diğer çocuklar dışardan ne olup bittiğini anlamaya çalışırken ihtiyar oduncu ortanca oğlanı çağırmış.
-ortancam benim, bana dert getirmedin ama bir hayrını da görmedim demiş ve kesedeki geri kalan altınların hepsini vermiş. ortanca aldıklarına bakmış. kendinden çok daha fazla alan abisi var ama öte yandan hiç alamayacak kardeşi de var. başını eğip, sessizce gitmiş.
-son olarak gel bakalım ufak oğlum demiş ihtiyar. evin en ufağıydın ama elim ayağım en hayırlısıydın deyip git kesedekileri al demiş.
küçük oğlan elini atmış keseye ki bir tane bile altın yok. üzgün, şaşkın bir şekilde ilk defa bu kadar öfkeyle
- altın maltın yok burda, demiş.
ihtiyar bunun üzerine zorla doğrulup, ben size allah'ın adaletiyle mi, insanlığın adaletiyle mi dağıtayım dedim, siz seçtiniz.
iyice dellenen küçük oğlan,
-senin ben...
